बेवजह युंही

आठवणींची पण गंमत असते नं, कधी कारणानी मनात तरंग उमटवतील तर कधी अकारण ....बेवजह .... युंही



आज उनका खयाल आया
बेवजह युंही
खयालो में यादों का
सिलसिला चला
बेवजह युंही

कुछ केहना था उस वक्त
मगर ना कह पाये
अब गुजरे वक्त के सिरे
घिर आये बेमौसम
बेवजह युंही

काश तुम ही कुछ बोलते
काश की हम जवाब देते
काश ऐसा होता
या फिर
काश वैसा भी होता
कश्मकश खयालों की
बेवजह युंही

बेवक्त बारिश सी
ये बेमौसम यादे
बारिश तो फिर भी
ठंडक देती है
यादे तनहा एहसास
बेवजह युंही

लो फिर तेरी याद को
आदतन याद किया
उन्हे भुलाने का वादा भी
आदतन किया
याद करने भुलाने का
ये सिलसिला
बेवजह युंही

सोचा है अब की बार
ये किताब बंद कर देंगे
अब तो पन्नो में जो
पिपल का पत्ता था
वो सुख कर जाली बन गया
यादों का दामन छोड
लेटा है सुस्त सा किसी पन्ने के बिच
बेवजह युंही


- नेहा

गरमीवाले रातों की ये हवा
मेरे शहर को लपेटके
युं चल रही हैं
सुनसान सी सडकों पर

सुस्त पडे गली कुचे
सडक के किनारे
गठडी बनकर सोया हुआ कुत्ता
पेडों से गिरे हुए पत्तों को
हलका सा झोंका देती ये
गरमी के रातों की हवा
सारे शहर को लपेट के चल रही हैं

ऊपर आसमान में चाँद भी
सुस्त पडा है
चाँदनी की टीमटीमाहट में
शायद वहीं कहीं से
होकर चल रही है.....

मेरे शहर की गरमीवाले रातों की
ये सुस्त गरम हवा

नेहा

इस शहर की आबोहवा
कुछ बदल सी गयी अब
अनजान से कोहरे में लिपटी
सडके न जाने क्युं पराई लगती है

नेहा

मारवा

मी एक सर श्रावणी

तू मेघमल्हार बरसता

तू बरसता बेभान ऐसा

अवचित निशीगंध बहरला

थेंब टपोरे मोगरीचे

निशिगंध आरक्त जाहला

बरसत्या सरीसवे अन

हा मारवा का गंधला

ओसरला आवेग परी

सर सरसर चिंब बावरी

गात्रं मोहरून बासरी

अन धुंदीत एक शिरशिरी

नेहा

ठिठुरती सर्दीयों में

फ़िर एक नवेली सुबह
अंगडाई लेके
आंगन में आयी
भोर भये ओंस की
चादर ओढे

दूर पहाडोंपर
किसी घर का चुल्हा
धूएं को छोडता
धूप की लकीर में

सुस्त रस्ता जाग उठे
बच्चों के चिलचिलाहट से
सुबहवाली स्कूल
और मुंह से निकले हुए
ठंड के धुंएं

बडी मजेदार है ये
ठंडी वाली सुबह,
गरम चाय की कुल्हड
ठिठुरते हाथ में पकडे
सर्रर्र से गरम चुसकी लेके
और भी मजेदार हो गयी

नेहा

सुबहवाली कच्ची धूप

सुबहवाली कच्ची धूप
गॅलरीसे होके
अंदर यूं झॉंकती है
मानो प्यारी पडोसन
हालचाल पुछ रही है

फ़िर यूं आके अंदर
फ़र्श के कालिन पर
सुस्त सी लेट जाती है
जैसे कोई लाडली बिल्ली

फ़िर अक्सर मैं कामों में
उलझ जाती हूं तो
चुपके से निअल जाती है
कभी कभी गुस्से से
बाहर तपतपाती खडी
मुझे बेहाल बनाती है


नेहा

फ़ुरसत के पल

एक चुसकी चाय की
सुबहवाली कच्ची धूप के साथ
ये फ़ुरसत का नन्हासा पल
और मैं मेरी प्यारी खामोशी के साथ


फ़िर चढेगा दिन, फ़िर ये नन्हासा पल
कहीं गुम हो जायेगा
इधर उधर न जाने कहॉं
एक और दिन युंही गुजर जाएगा

फ़िलहाल फ़ुरसत के इस पल को
जी लूं
एक चुसकी चाय ही सही
जिंदगी से ये फ़ुरसत चुरा लूं


-नेहा

जिंदगी

ये जो साली लाईफ़ है
ये चीज बडी खतरनाक
जब भी लगा ये समझी
और इसने दी मात है

एक एक गिरह खोल
हम होते बहोत खुष है
पल झपके तो समझे
हम गिरहो में थे ऊलझे

फ़िर कहा हमने भी
जा तेरी जरूरत नहीं
इतनी जो तुझ में अकड
गयेगुजरे तो हम भीं नहीं

फ़िर एक बार हंसी जिंदगी
और मुस्कुराके बोली
मेरा साथ तू छोडे
तेरे बस में ये नहीं

क्या गिला करे अब
बेवफ़ा सनम सी
कम्बख्त ये भी
मेरी आदत बन गयी

नेहा

यूहीं बेवजह....

एक पल की जिंदगी

इस पल में जी ले जरा

फ़िसल न जाए

हाथों से वक्त का कतरा

फ़िर मिले ना मिले

इस पल में जी जरा

वक्त बडा बेवफ़ा

गया तो न मुडे दोबारा

वक्त की सिलवटोंमें

गुम न हो मासूम सा लम्हा

युंही बेवजह सही

आज,

जी भर के जी ले जरा

नेहा

खो चं उत्तर

तन्वीनं सुरेल खो दिलेल्याला इतके दिवस झाले. पण माझी अवस्थाही तिच्यासारखीच झालेली होती. गाणं कोणतं निवडावं हे ठरवणं प्रचंड मुश्किल काम होतं. मात्र एक नक्की केलं होतं की हिंदीच गाणं निवडायचं. अख्खं युट्युब पालथं घालून झालं. अरे हे तर आपलं जाम आवडतं म्हणत अनेक गाणी डोक्यात घोळवली पण त्यांचं भाषांतर करणं पापच वाटायला लागलं. "शाम से आंख में नमी सी है, आज फ़िर आपकी कमी सी है" अशा गाण्यांच्या वाट्याला जाण्याचं अचाट धाडस या सुरेल खोमुळे करावसं वाटलं आणि "त्या" गाण्यातली "सादगी" तितक्या टेचात उतरवणं शक्य नाही पहिल्याच ओळीत समजल्यावर पायउतार होऊन जरा स्वस्थ बसणं बरं असा विचार केला. मात्र ही उचकी जात नव्हती. एक दिवस अचानकच हे गाणं बुवा कुक्क केल्यासारखं समोर आलं आणि बस्स पुढं सगळं "वेड लागलं मला वेड लागलं" असं झालं. दिवस रात्र हेच विचार सतत डोक्यात. पुन्हा या गाण्यातले शब्दही किती साधे आणि ग्गोड. मग ठरवलं की "ती" भावना आपल्यात कशी झिरपलीय तेच उतरववावं. मूळ गाण्यात तीन कडवी आहेत इथे मी काम जराआटोपतम घेतलंय (नेहमीप्रमाणे गाडी जरा थांबली आहे पण आता पुन्हा थोडं थांबून मग तीसरं कडवं पूर्ण करण्याइतका धीर धरवत नाहीए, सो मंडळी माफ़ी असावी)




बावरा मन

उधाणलेल्या वेड्या मनाच्या आभाळवेड्या आशा
वेड्या वेड्या स्वप्नांच्या मंद धुंद रेषा...


मनबावरी धडधड आणि श्वांसांचे हिंदोळे
बावर्‍या आशेचे एक तोरण कोवळे
कोवळ्या पालवीतला एक धुमारा वेडा
वेड्या वेड्या स्वप्नांच्या मंद धुंद रेषा....

वेड्या श्वासांच्या लयीला एक वेडुला ताल हवा
मोगरीच्या कळ्यांवर डुलणारा मस्त वेडा थेंब हवा
हवाहवासा वेडेपणा करणारा एक शहाणा निमिष हवा
वेड्या वेड्या स्वप्नांच्या मंद धुंद रेषा...


(मी या खेळात लेट लतीफ़ असल्यानं सगळ्यांनी सगळ्यांना खोकवून झालंय मी कोणाच्या पाठीत धपका घालू? श्री ताईला खो देतेय.)

(गुस्ताखी माफ़) ज्या मूळ गाण्यावरून वरचा वेडेपणा करण्याचा मोह झाला ते हे गाणं. "हजारो ख्वाईशे ऐसी" असल्या भन्नाट सुंदर नावाच्या चित्रपटातलं.
Bavra Mann Dekhne Chala Ek Sapna
Bavra Mann Dekhne Chala Ek Sapna



Bavre Se Mann, Ki Dekho Bavri Hain Baatein
Bavre Se Mann, Ki Dekho Bavri Hain Baatein
Bavri Se Dhadkaane Hain, Bavri Hain Saansen
Bavri Si Karwaton Se, Nindiya Door Bhaage
Bavre Se Nain Chaahe, Bavre Jharokhon Se, Bavre Nazaron Ko Takna.
Bavra Mann Dekhne Chala Ek Sapna



Bavre Se Is Jahan Main Bavra Ek Saath Ho
Is Sayani Bheed Main Bas Haathon Mein Tera Haath Ho
Bavri Si Dhun Ho Koi, Bavra Ek Raag Ho
Bavri Si Dhun Ho Koi, Bavra Ek Raag Ho
Bavre Se Pair Chahen, Baavron Tarano Ke, Bavre Se Bol Pe Thirakna.
Bavra Mann, Dekhne Chala Ek Sapna



Bavra Sa Ho Andhera, Bavri Khamoshiyan
Bavra Sa Ho Andhera, Bavri Khamoshiyan
Thartharati Low Ho Maddham, Bavri Madhoshiyan
Bavra Ek Ghooghta Chahe, Haule Haule Bin Bataye, Bavre Se Mukhde Se Sarakana,
Bavra Mann, Dekhne Chala Ek Sapna

निवारा

कोसळणारा पाऊस, सुसाटलेला वारा
जीर्ण झाडाच्या ढोलीत पाखरांचा निवारा

झाड आता थकलंय
पानांविना उसासत
टिपं गाळत बसलंय
करकरणार्या फ़ांद्यांना, उसवलेल्या मुळांना
चुचकारत सांगतंय,
"बाबांनो, इतके पावसाळे साथ दिलीत भक्कम
आता कच खाऊ नका, इवलुशा या पिलांना उघडं पाडू नका"

अलिकडे शब्दांशी तसं काही देणं घेणं राहिलं नाही
कोणी काही बोललं तरी टोचणं बोचणं उरलं नाही

ओशट ओशट मन आणि बोथट झाल्यात भावना
निसरड्या कानावरून शब्दांचे ओघळ नुसतेच घरंगळतात

--------------------------------------------------------------



परवा अचानकच जुना गाव वाटेत भेटला
बालपणिचा काळ सुखाचा चटका लावून गेला
जुन्या गावातलं घर माझं आता बरंच पुराणं झालंय
सुरकुतलेल्या म्हातार्यागत डोळ्यात आस पकडून श्वास मोजतंय
जुनेपाणाचं पोतेरं अंगावर घेऊन
शेवाळलेल्या भिंतिंतून आठवणी गच्च पकडून
उभं आहे बिचारं अजुनही पाऊसवारा झेलत

आता आठवतही नाही......

आज पुन्हा आभाळ भरुन आलंय
अगदी त्या दिवशीसारखंच
तसंच गच्च दाटून आलेलं....

मागे वळून पाहिलं तेव्हा समजंलच नाही
नभ बरसतायत की डोळे
पापणीवर ट्पोरी फुलं होती उमलली
गालावरुन वहात होतं ते पाणी की अश्रु?
आता आठवतही नाही...

रस्ता पुढे होता, पावलं मात्र मागेच रेंगाळली
तुझ्या हातात गुंफलेली बोटं सुटली तरी कधी?
तुझी पाठमोरी सावलीही मला माझी भासत होती
वळून पाहिलं होतंस कां रे एकदा तरी...
आता आठवतंही नाही...
आजही पुन्हा तसंच दाटून आलंय आभाळ....गच्च

तुलाही आठवतो का तो दिवस?
गच्च अंधारलेल्या भर दुपारी
घेतला होता निरोप.....
काय म्हणाला होतास त्यावेळी
आता आठवतही नाही...
ओठ थरथरले होते ते कशानं
दाटलेल्या हुंदक्यानं की
शब्दांनी साथ सोडल्यानं
काहीच आठवत नाही.....

आज पुन्हा एकदा सगळं आठवतंय
अंधुकसं....त्या दिवशिच्या दुपारसारखं
कारण आजही आभाळ तसंच आहे गच्च दाटलेलं....

ऐसा नहीं की आपके जाने का गम हमे नहीं
लेकीन क्या करे ये कम्बख्त आंसू भी तो बेवफा निकले....

तकिये तले मेरा सपना गिरा होगा
जरा देखना, न छुना उसको
कहीं चूर ना हो जाए


वहीं होगा कहीं मेरा एक अधुरा
ख्वाब भी, जरा संभालना
मासूम है वो भी

एक एक पल जो बिताए हमने साथ में
लायी तो हूं उसकी पोटली अपनी यादों में
अगर कोई पल छुटा भी है, वहीं कही गिरा भी है
तो....रहने दो वहीं उसे
क्या पता शायद...वो पल तुम्हे याद दिलाये
कभी हम भी आप की सांसो में शामिल थे....